លង់សម្រស់អូន

ចាប់ចុងប៉ាកាចារពាក្យពិត           ពាក្យចេញពីចិត្តណាចរណៃ

បើមានឆ្គាំឆ្គងសូមប្រណី                       អាណិតខន្តីកុំបីខឹង ។

នៅក្នុងទ្រូងរៀមបៀមទុក្ខា           ព្រោះលួចស្នហាកែវព្រលឹង

រាល់ថ្ងៃរៀមតែងតែទន្ទឹង                       គួរស្ងួននួនដឹងណាជីវា ។

អូនល្អគ្មានពីនារីស្រស់                          ក្រមុំទាំងអស់ចាញ់ជីវា

ពេលបងមើលចំអូនពេលណា               ចង់តែស្រវាឱបពាលពៅ ។

មាសស្ងួននួនល្អឥតអ្វីផ្ទឹម                      ពេលអូនញញឹមស្រស់ពេកកូវ

ស្រស់ហួសនិងថ្លែងតែងមិនត្រូវ              សម្រស់ឆោមឆ្លៅល្អកន្លង ។

រាងពៅតន់តូចដូចរាងទាវ             ឃើញហើយស្រើបស្រៀវចង់ផ្តោះផ្តង

ចង់នៅផ្តេកផ្តិតជិតនួនល្អង                   ចង់ស្ទុះត្រកងកៀកកើយស្រី ។

កែវភ្នែកពុំងារដូចជាពេជ្រ                      ពន្លឺពន្លេចក្តិចហឫទ័យ

ព្រឹកយប់ព្រលប់ព្រលឹមថ្ងៃ            នឹកនួនចរណៃឥតល្ហើយល្ហែ ។

ម្រាមដៃស្រលូនគួរស្រលាញ់                  ចិត្តក្និកក្នក់ខ្នាញ់កៀកកើយក្បែរ

វង់ភ័ក្ត្រវរល័ក្ខណ៍ដូចវង់ខែ           បញ្ចេញមន្តស្នហ៍យ៉ាងឆើតឆាយ ។

ចិញ្ចើមឆ្នើមឆ្នាស់ល្អល្អះឯក                   ចិត្តរៀមសង្វេគពុំរសាយ

ខ្លាចពៅនួននាងវៀងចិត្តណាយ             ឱរាខ្វល់ខ្វាយព្រួយព្រោះស្ងួន ។

ពេលដែលបើកភ្នែកក្រលេកទៅ             កម្ពស់ពាលពៅត្រូវនិងខ្លួន

ថ្ពាល់អូនល្អណាស់ណានឹមនួន              ត្របកភ្នែកស្ងួនគួរគយគន់ ។

បបូរមាត់ម៉ុមសមនិងមុខ                       ធ្មេញសដូចភ្លុកវាចាទន់

ចង្ការហាស្តីពុំសូវធ្ងន់                            ពិរោះទន់ភ្លន់ភ្លេចស្មារតី ។

ដំណើរដើរដូចអប្សរា                            ចំណែកកេសាដូចកង្រី

រាងរៅពៅក៏ល្អឥតបី                    ស្បែកស្រអែមខ្ចីសមកន្លង ។

បងមើលពីក្រោយចង់យល់មុខ                យល់ភ័ក្រ្តអស់ទុក្ខផុតសៅហ្មង

បើបានផ្លាស់ប្តូយោបល់ផង          សាស័ព្ទផ្តោះផ្តងឥតចង់ឃ្លាត ។

ដេកដើរតែងគិតចិត្តគ្រាំគ្រា          នឹកតែពុំងារឥតរវាត

បារម្ភក្រំក្រៀមទ្រូងចង្អៀត            សុំពឹងធម្មជាតិជួយខ្ញុំផង ។

អូនប្រៀបដូចជាដួងជីវិត              សូមពៅអាណិតណានួនល្អង

ជាតិនេះជាតិណាប្រាថ្នាផ្សង                  ជួបតែស្នេហ៍ស្នងគឺអូនមួយ ។

ចិត្តបងខ្វាយខ្វល់ដល់កម្រិត          ខ្លាចមាសស្នេហ៍ស្និតពពន្លកត្រួយ

លើកដៃសំពះព្រះសូមជួយ            កុំឲ្យក្តីព្រួយកើតលើខ្ញុំ ។

បងស្រលាញ់ណាស់ណាព្រលិង             បេះដូងទន្ទឹងនឹកតែម៉ុម

ស្នេហ៍ណាស់មិនអាចប្រាប់ទំហំ             ទោះមេឃដីធំនៅតូចជាង ។

បងស្ម័គ្របងស្មោះអស់ពីចិត្ត                   ស្នេហ៍កែវវមិត្រឥតលម្អៀង

រៀមសូមស្បថស្បែមិនបែររៀង              ស្នេហ៍តែនួននាងលុះរៀងអើយ ។

និពន្ធដោយៈ តិក លីហ៊ាន

About បេះដូងពិត

បេះដូងពិត

Posted on ខែ​ឧសភា 22, 2012, in កំណាព្យ, តិក លីហ៊ាន and tagged . Bookmark the permalink. បញ្ចេញមតិ.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: